Λίγια λόγια για αυτό το ιστολόγιο

Ένα ιστολόγιο αφιερωμένο σε ότι είναι ελληνικό, όχι στην καταγωγή αλλά στην καρδιά... τραγούδια, εικόνες, ποιήματα, ότι έχει αξία και αξίες...!

Παρασκευή, 25 Νοεμβρίου 2011

Άννα μην κλαις


Τελικά η ιστορία επαναλαμβάνεται…




Στίχοι: Bertolt Brecht
Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος
Πρώτη εκτέλεση: Γιάννης Κούτρας

 Άλλες ερμηνείες:
Δήμητρα Γαλάνη
Ρίτα Αντωνοπούλου
Υπόγεια Ρεύματα


Μιλάνε για καιρούς δοξασμένους, και πάλι
 (Άννα μην κλαις)
 θα γυρέψουμε βερεσέ απ' τον μπακάλη.

 Μιλάνε για του έθνους, ξανά, την τιμή
 (Άννα μην κλαις)
 στο ντουλάπι δεν έχει ψίχα ψωμί

 Μιλάνε για νίκες που το μέλλον θα φέρει
 (Άννα μην κλαις)
 Εμένα δε με βάζουν στο χέρι.

 Ο στρατός ξεκινά
 (Άννα μην κλαις)
 Σαν γυρίσω ξανά
 θ' ακολουθώ άλλες σημαίες.
 Ο στρατός ξεκινά

Σάββατο, 19 Νοεμβρίου 2011

Γαλλικό συρτάκι!




Δεν πρόκειται να εκφράσω πολιτικές πεποιθήσεις, γιατί δεν μου αρέσει αυτή η σκοπιά, αλλά θα πω την αλήθεια που βλέπω εγώ, και πιστεύω να συμφωνείται μαζί μου...
Στην Γαλλία και στο Παρίσι, λοιπόν, γάλλοι πολίτες σε μια εκδήλωση συμπαράστασης προς την Ελλάδα μαζεύτηκαν και χόρεψαν όλοι μαζί το διάσημο ελληνικό συρτάκι! Μια κίνηση που σαφώς δείχνει την αντίληψη που έχει η Ευρώπη και ο κόσμος για τα γεγονότα της Ελλάδος και την οικονομική και όχι μόνο κρίση... Μια εικόνα που δεν προβάλλεται καθόλου απ' τα ελληνικά ΜΜΕ, που όταν κυκλοφόρησε, θυμάμαι, μια εφημερίδα στην Γαλλία, με τον ελληνικό τίτλο ΧΑΟΣ, τα δελτία ειδήσεων το είχαν ως πρώτο θέμα και το ότι γίναμε ρεζίλι παγκοσμίως έπρεπε παρά μα πάρα πολύ καλά να το καταλάβουμε!
Τώρα αυτό γιατί πέρασε έτσι…, δεν μπορώ να πω πως δεν ξέρουμε όλοι λίγο πολύ τι συμβαίνει…
Αυτό είναι το πρώτο σημείο που ήθελα να τονίσω και το άλλο που θέλω να θίξω είναι το αν εμείς σαν το λαό που έχουμε καταντήσει σήμερα (…γιατί κατάντια είναι αυτό!) θα κάναμε μια τέτοια κίνηση για τους γάλλους, τους γερμανούς, τους άγγλους και ούτω καθ’ εξής…
Θα το κάναμε αυτό;
Πολύ αμφιβάλλω και εύχομαι να κάνω και λάθος!
Ας πάρουμε κι εμείς ένα μάθημα από το ήθος που δίδαξαν οι αρχαίοι έλληνες (τονίζω τον παρελθοντικό χρόνο στο δίδαξαν…!) σε όλο τον κόσμο και σήμερα μας το διδάσκουν οι Ευρωπαίοι, και να αναγνωρίσουμε πως τελικά όλοι στον κόσμο πλέον είναι πιο έλληνες κι από μας τους ίδιους! Γιατί έλληνας δεν είναι αυτός που γεννήθηκε έλληνας αλλά αυτός που τιμά την Ελλάδα, όπως μητέρα δεν είναι αυτή που γεννά ένα παιδί αλλά αυτή που το μεγαλώνει…
Δεν θέλω να πω είναι ώρα να ξυπνήσουμε ή ότι η Ελλάδα δεν πεθαίνει κλπ γιατί αυτά έχουν γίνει πολύ γνωστά, πλέον. Το τι θα συμβεί μονάχα ο Θεός το γνωρίζει, και εμείς αυτό που πρέπει να κάνουμε όλοι είναι να αναγνωρίσουμε τα λάθη μας. Ναι, εντάξει, άλλοι είναι οι φταίχτες οι μεγάλοι αλλά τα λαθάκια μας τα κάναμε και μείς… Αλλά ας μην το επεκτείνω άλλο το θέμα.
Για τέλος μόνο να πούμε ένα μεγάλο ευχαριστώ στους φίλους από τη Γαλλία που μας χάρισαν ένα απ’ τα πιο ιστορικά συρτάκια στην ιστορία!


© copyright, ανδρέας λισσόβας 

Πέμπτη, 17 Νοεμβρίου 2011

Εθνική Συνταγή (ποίημα)

...Ψαχουλεύοντας, όπως κάνω πάντα, βρήκα αυτό το ποίημα του Σ. Λ. Βρεττού και δεν αντιστάθηκα καθόλου στην επιθυμία να το αναρτήσω και να το μοιραστώ μαζί σας... ελπίζω να σας σκάψει όπως έσκαψε κι εμένα...



Για επινόησε τώρα ένα γεγονός

και κάν' το ιστόρια σου,
ώστε σ' αυτό διαρκώς να αναφέρεσαι
και απ' αυτό να παίρνεις δύναμη για τη ζωή σου.


Αλλ' επειδή, όπως μου λες,
δεν γίνεται εξ αρχής κι ολοκληρωτικά
να το επινοήσεις,
πάρε κάτι ελάχιστο κι αληθινό
και βάλ' του πρόσθετα πολλά,
ώστε και την ψευδαίσθηση θα έχεις
ότι ετούτο όντως σου συνέβη,
αλλά και κάθε τι που πρόσθεσες
με τον καιρό θα σου φανεί ότι υπήρχε πάντα.


Εδώ έθνη και έθνη φτιάχνονται
και στήνονται μ' αυτόν τον τρόπο,
σ' εσένα θα χαλάσει η συνταγή;


Κι αν θέλεις όλ' αυτά στην πράξη να τα δεις,
για επινόησε
ή μάλλον πίστεψε πως τότε
όντως αγαπήθηκες.


Σπύρος Λ.Βρεττός
από τη συλλογή Συνέβη

Εικόνες από Ζάκυνθο

Κυριακή, 13 Νοεμβρίου 2011

Ιστορία της Ζακύνθου



Μυθολογία

Σύμφωνα με την μυθολογία, η Aρτεμις, θεά του κηνυγιού, συνήθιζε να περιπλανιέται στα πράσινα δάση της Ζακύνθου ενώ ο αδελφός της ο Απόλλωνας έπαιζε τη λύρα κάτω από τα δαφνόδεντρα για να υμνήσει την ομορφιά του νησιού.
Η λατρεία και αφοσίωση προς την Αρτεμη και τον Απόλλωνα, στην αρχαιότητα, ώθησε τους κατοίκους του νησιού στην οργάνωση θεαμάτων και αγώνων.
Σύμφωνα με τον Όμηρο, ιδρυτής του νησιού ήταν ο Ζάκυνθος, γιός του Δαρδάνου, βασιλιά της Τροίας που φεύγοντας με τον στόλο του από την πόλη Ψοφίδα έφτασε στο νησί και ίδρυσε την ακρόπολή του.
Ο Ζάκυνθος, ως ιδρυτής του νησιού, υπήρξε θέμα πολλών νομισμάτων και του συμβόλου που εκπροσωπεί ολόκληρο το νησί. Σ'αυτό το σύμβολο ο Ζάκυνθος κρατά στο χέρι ένα φίδι, γιατί σύμφωνα με κάποιο θρύλο, ελευθέρωσε το νησί από τα φίδια που το κατέκλυζαν.
Υπάρχει επίσης μια θεωρία σύμφωνα με την οποία οι Αρκάδες έφτασαν στο νησί κατά την πρώτη χιλιετία π.Χ. με σκοπό να ιδρύσουν νέες αποικίες και σε μαρτυρία αυτής της καταγωγής έρχεται το ταλέντο των κατοίκων στην μουσική και η λατρεία της θεάς Αρτέμιδας, χαρακτηριστικά της Αρκαδίας.
Στη συνέχεια οι Αρκάδες ίδρυσαν στις ακτές της Ισπανία την αποικία της Tζακάντα, που ήκμασε για περισσότερα από χίλια χρόνια, μέχρι το 218 π.Χ., όταν την κατετρόπωσε ο Αννίβας.
Αργότερα η Ζάκυνθος, περνώντας από την δυναστεία του Αρκίσιου, βασιλιά της Κεφαλονιάς, κατέληξε να υπάγεται στην κυριαρχία του Οδυσσέα, βασιλιά της Ιθάκης. Μαζί με άλλες χώρες που ήταν κάτω από την κατοχή του Οδυσσέα, και η Ζάκυνθος έλαβε μέρος στον Τρωϊκό πόλεμο, πόλεμο που αναφέρεται από τον Όμηρο στην Ιλιάδα. Όταν τελείωσε ο πόλεμος της Τροίας και επέστρεψε ο Οδυσσέας στην Ιθάκη, υπήρξε η θρυλική εξόντωση των "μνηστήρων της Πηνελόπης", μεταξύ των οποίων ήταν και είκοσι νέοι από την Ζάκυνθο. Αυτό το μυθολογικό γεγονός που μας διηγείται ο Όμηρος στην Οδύσσεια, μοιάζει να ανταποκρίνεται σε μια επανάσταση των νησιών του Ιονίου, που εκτός του ότι ήταν αποφασιστική για το τέλος της κυριαρχίας του Οδυσσέα, είχε σαν αποτέλεσμα την σύνταξη μιας ιδιαίτερης συνθήκης, στην οποία για πρώτη φορά αναγνωριζόταν το δικαίωμα σε μια δημοκρατική διακυβέρνηση.



Ρωμαϊκή περίοδος 



Πριν από την ρωμαϊκή κυριαρχία, η Ζάκυνθος παρέμεινε ουδέτερη κατά τους Περσικούς Πολέμους, τάχθηκε στο πλευρό των Αθηναίων κατά τον πόλεμο προς Πελοπονησίους και στη συνέχεια κατακτήθηκε από τους Μακεδόνες. Οι πρώτοι αληθινοί κατακτητές για τους οποίους υπάρχει βεβαιότητα σε ιστορική εποχή, είναι οι Ρωμαίοι, που εντοπίζουν τη Ζάκυνθο σαν στρατηγικό σημείο για την ανάπτυξη του εμπορίου και την εξάπλωση των κατακτήσεων τους.
Οι κάτοικοι του νησιού, μη αποδεχόμενοι την ρωμαϊκή ηγεμονία, προσπάθησαν να επαναστατήσουν πολλές φορές αλλά σταμάτησαν με την άφιξη του ναυάρχου Φούλβιο που το 150 π.Χ. ανάγκασε τους νησιώτες να κυβερνώνται σύμφωνα με τους νόμους της Ρώμης. Σταδιακά Ρωμαίοι και Ζακυνθινοί, δεχόμενοι αμοιβαίες υποχρεώσεις και παραχωρήσεις, βελτίωσαν τόσο τον τρόπο συμβίωσής τους που, ενώνοντας τις δυνάμεις τους, κατάφεραν το 87 μ.Χ., να απωθήσουν μια απόπειρα του Μυθριδάτη να τους καταλάβει.



Βυζαντινή περίοδος



Μετά την παρακμή και την πτώση της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, η Ζάκυνθος, τα νησιά του Ιονίου και οι αποικίες στις δυτικές ακτές της Μεσογείου αναγκάστηκαν να υποστούν δεκαετίες αβεβαιότητας, με συνεχείς καταλήψεις από τον Μέγα Κωσταντίνο.
Κατά την διάρκεια της βυζαντινής κυριαρχίας, εκτός από τις αρχές του χριστιανισμού, υπήρξε και ο διαχωρισμός των κατοίκων σε τρεις διαφορετικές κοινωνικές τάξεις.
Την πιο σημαντική τάξη αποτελούσαν οι κτηματίες, οι έμποροι και εργάτες αποτελούσαν την μεσαία τάξη, ενώ το κατώτερο κοινωνικό στρώμα περιελάμβανε όλους τους αγρότες.



Ενετική περίοδος

Το 1185, με τη βαθμιαία παρακμή της βυζαντινής αυτοκρατορίας, το νησί της Ζακύνθου αντιμετώπισε μια περίοδο ενδιάμεσης βασιλείας που διήρκεσε περίπου τρεις αιώνες, από την οποία πέρασαν οι Ορσίνι, οι Αντζιοίνι και τέλος οι Τόκι.
Κάτω από την κυριαρχία των τελευταίων η Ζάκυνθος κατάφερε να μεγαλώσει τα σύνορα του φέουδου της, κατακτώντας ζώνες της ηπειρωτικής Ελλάδας, και βελτίωσε τόσο την αυτοδιοίκηση όσο και την οικονομική της οργάνωση σε σημείο που τράβηξε το ενδιαφέρον των ενετών οι οποίοι το 1485 την περιέλαβαν στις επαρχίες τους.
Από το 1492, η κυβέρνηση της Βενετίας ανέλαβε μια εκστρατεία με σκοπό την μετοίκηση πολλών υπηκόων της στην επαρχία της Ζακύνθου, ευνοόντας με αυτό τον τρόπο μια περίοδο αναγέννησης και ευημερίας στο εσωτερικό του νησιού.
Σ' αυτή την περίοδο, υπήρξε παραδειγματική η αρμονική συμβίωση μεταξύ των δύο λαών που οφειλόταν κυρίως στην εξυπνάδα των ενετών οι οποίοι κατάφεραν να δημιουργήσουν ειρηνικές συνθήκες, παραχωρόντας στους νησιώτες κοινωνικές και θρησκευτικές ελευθερίες.
Σε λιγότερο από τρεις αιώνες, η ενετική κυριαρχία επέτρεψε την άνθιση τόσο του πολιτισμού, όσο και της αρχιτεκτονικής του νησιού, σε σημείο που η Ζάκυνθος κέρδισε την ονομασία "Φλωρεντία της Ελλάδας". Τον 18ο αιώνα, οι φιλελεύθερες ιδέες των γάλλων, εξαπλώθηκαν σε ολόκληρη την Ευρώπη και έφτασαν μέχρι τη Ζάκυνθο που τις ενστερνίστηκε με ενθουσιασμό.



Γαλλική και Ρωσο-τουρκική κυριαρχία



Μετά την διάλυση της Ενετικής Δημοκρατίας το νησί της Ζακύνθου βρέθηκε στην κατοχή των γάλλων δημοκρατικών; στην κεντρική πλατεία έκαψαν αριστοκρατικούς θυρεούς και η Ζάκυνθος έγινε διοικητική έδρα των Ιονίων νήσων.
Ο αέρας ελευθερίας και ανανέωσης που έφεραν οι Γάλλοι ήρθε αντιμέτωπος πολύ γρήγορα με την νοσταλγία της αριστοκρατικής τάξης για τα παλιά της προνόμια, και ήταν ακριβώς ο κύκλος των αριστοκρατών εκείνος που το 1798 ευνόησε την προώθηση στο νησί της συμμαχίας μεταξύ Ρώσων και Τούρκων.
Στις 22 Μαρτίου 1800 Ρωσία και Τουρκία συμφώνησαν στην Κωσταντινούπολη για την ίδρυση του Κράτους των Ιονίων Νήσων όπου, για πάνω από επτά χρόνια, η παλιά τάξη της αριστοκρατίας κατάφερε και πάλι να επιβληθεί στον λαό.



Αγγλική κυριαρχία



Το 1809 οι άγγλοι με δυνατό στρατό εγκαταστάθηκαν στη Ζάκυνθο και την έκαναν πρωτεύουσα του Κράτους των Ιονίων.
Τα αρχικά πλεονεκτήματα που έδωσαν οι Άγγλοι στον λαό, όπως κάποια μορφή δημόσιας περίθαλψης και η ίδρυση του πρώτου τυπογραφείου του νησιού, ματαιώθηκαν από την άφιξη του T. Maitland, νέου κυβερνήτη της Ζακύνθου.
Αυτός δεν άργησε να δείξει τον αυταρχικό και τυρανικό του χαρακτήρα, σε σημείο που οι νησιώτες αφού πρώτα έκαναν ενστάσεις διαμαρτυρίας προς την αγγλική κυβέρνηση, κατέληξαν να ιδρύσουν μια κρυφή πατριωτική εταιρεία που πήρε το όνομα "Φιλική Εταιρεία".
Αυτή η οργάνωση υπήρξε στη βάση της εθνικής εξέγερσης της Ελλάδας και στη Ζάκυνθο υπάρχει στήλη στη μνήμη των πατριωτών αυτών.



Προσάρτηση στην Ελλάδα



Η απεξάρτηση της Ελλάδας από την Τουρκία έδωσε ζωή σε ένα ριζοσπαστικό κίνημα στα νησιά του Ιονίου που πάλεψαν πολλά χρόνια εναντίον των Άγγλων για να μπορέσουν να προσαρτηθούν στην Ελλάδα και να μην βρίσκονται πια κάτω από ξένο ζυγό.
Η ένωση της Ζακύνθου και των άλλων νησιών του Ιονίου με την Ελλάδα έγινε το 1864 χρονιά που επιτέλους είδε την ελληνική σημαία να υψώνεται στο νησί.



Σύγχρονη εποχή

Όπως η υπόλοιπη Ελλάδα έτσι και η Ζάκυνθος, κατά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, υπέστη την κατοχή ιταλών και γερμανών και στην Ζάκυνθο δημιουργήθηκε μέτωπο αντίστασης στον κατακτητή.
Μετά τον πόλεμο, το 1953, το νησί υπέστη ένα άλλο τρομερό πλήγμα: ένα σεισμό που γκρέμισε ολόκληρη την πόλη.
Τα όμορφα παλιά αρχοντικά γκρεμίστηκαν και από τις διάφορες κυριαρχίες που διαδέχτηκαν η μία την άλλη στο νησί δεν έμεινε ουσιαστικά τίποτα. Χάρη στην βοήθεια της κυβέρνησης και τη θέληση των κατοίκων σιγά σιγά ξαναχτίστηκε η πόλη.



http://www.zanteisland.com
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...