Λίγια λόγια για αυτό το ιστολόγιο

Ένα ιστολόγιο αφιερωμένο σε ότι είναι ελληνικό, όχι στην καταγωγή αλλά στην καρδιά... τραγούδια, εικόνες, ποιήματα, ότι έχει αξία και αξίες...!

Δευτέρα, 9 Ιανουαρίου 2012

Χαμόγελο (ποίημα)


Χωρίς να το μάθει ποτέ, εδάκρυσε,
ίσως γιατί έπρεπε να δακρύσει,
ίσως γιατί οι συφορές έρχονται.

Απόψε είναι σαν όνειρο το δείλι.
απόψε η λαγκαδιά στα μάγια μένει.
Δεν βρέχει πια. Κι η κόρη αποσταμένη
στο μουσκεμένο ξάπλωσε τριφύλλι.

Σα δυο κεράσια χώρισαν τα χείλη.
κι έτσι βαθιά, γιομάτα ως ανασαίνει,
στο στήθος της ανεβοκατεβαίνει
το πλέον αδρό τριαντάφυλλο τ’ Απρίλη

Ξεφεύγουνε απ’ το σύννεφον αχτίδες
και κρύβονται στα μάτια της. τη βρέχει
μια λεμονιά με δυο δροσοσταλίδες

που στάθηκαν στο μάγουλο διαμάντια
και που θαρρείς το δάκρυ της πως τρέχει
καθώς χαμογελάει στον ήλιο αγνάντια.



Κώστας Καρυωτάκης

4 σχόλια:

  1. ΜΗΝ σταματησεις
    να Γραφεις,ψυχη μου!
    Ειναι ΥΠΕΡΟΧΟ!!

    Καλη σου μερα,καλη εβδομαδα,σε φιλω!:)

    Γιαννα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Δεν θα σταματήσω ποτέ,
    ούτε να γράφω,
    ούτε και να δείχνω
    ότι έχει αξία...
    ...
    Μακάρι να μην επέλεγε
    να φύγει νωρίς,
    ο Καρυωτάκης,
    γιατί
    είναι σίγουρο
    πως θα μας έδινε
    πολλά ακόμη διαμάντια!
    ...
    Να έχεις ένα όμορφο βράδυ Γιάννα μου!
    Πολλά φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. εποχής που επικρατούσε η Ανθρωπιά,
    πρωτίστως...

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...